شب چله و چهلمین شماره‌ی پیاپی ماه‌نامه‌ی داستان همشهری. این هم‌زمانی را به فال نیک می‌گیریم. پس از جداشدن خانم مرشدزاده از مجله، شاید این تقارن نیکو همان اتفاقی باشد که همه‌ی ما را به ادامه‌ی راه دل‌گرم می‌کند.

روز ششم خلقت

اندازه‌گیری برای خودش آیینِ بی‌صدایی داشت، می‌رفت عقب و از دور نگاه‌مان می‌کرد، کامل‌ترین نگاهی که کسی در تمام عمر به سرتاپای ما انداخته بود.

طرح: روح‌اله گیتی‌نژاد

در‌ حال شغل عوض‌کردن نبود، داشت هویتش را عوض می‌کرد. از زندگی‌کردن برای ادبیات دست کشیده بود و در مقابل، ادبیات هم دیگر زندگی‌اش را تامین نمی‌کرد.

طرح: روح‌اله گیتی‌نژاد

پیرزن‌های کودکیِ من که حواس‌شان بود دخترهای نوجوان سجاده‌شان را زیاد نبرند طرف پرده، و مردهایی که شانه‌هایشان روی پرده موج می‌انداخت و پاشنه‌ی ساییده‌‌ی جوراب‌هایشان می‌آمد این‌طرف، همه‌شان مرده‌اند. دوطرفِ برزنت نسل‌ها عوض شده‌اند.