۱۳۵۹، ساري. روزنامه‌نگار و مستندساز. ليسانس مكانيك. از سال ۱۳۸۹ با مجلات داستان و سينما ۲۴ و جوان همكاري داشته است. فيلم مستند «محاكمه» روايتي از دادگاه مصدق از آثار او است

عكس‌ها: علي ناجيان| از مجموعه‌ي تهران نيمه‌هاي شب | 1386ـ1384

آبان ۱۳۹۵

تهران در شب یک شهر دیگر است با آدم‌هایی دیگر. انگار شهری ديگر در دل تهرانِ روشنِ شلوغِ آفتاب‌گرفته پنهان شده که به‌غایت زیبا و در عین حال خجالتی است و از شلوغی فرار می‌کند و فقط وقتی بیرون می‌آید که ماه درآمده باشد. در متن پيش ‌رو احسان عمادي شب تهران را روايت ‌مي‌كند در مواجهه با کسانی که به‌خاطر شغل‌شان باید شب را در شهر بگذرانند.

مهري رحيم‌زاده| 1393

مرداد ۱۳۹۵

دوره‌ی ما حتی قهرمان‌های المپیک هم به اندازه‌ی بازیکن‌های پرسپولیس و استقلال شهرت نداشتند. حالا این شهرت کمرنگ شده، اما آن موقع، به‌خصوص در نسل قبل از ما که برای جام‌جهانی به فرانسه رفتند، حتی بازیکن‌های ذخیره‌شان از خیلی ورزشکارهای دیگر معروف‌تر بودند.

بن‌بست خواندني‌ها

خرداد ۱۳۹۴

ذبیح‌الله منصوری؛ زندگی یک پدیده

می‌گفتند با نوشته‌هایش می‌شود سه‌بار خط استوا را دور زد، و نتیجه گرفتند که شب و روز چهاردست‌وپا دارد می‌نویسد. تقصیری نداشتند. برای توجیه آن حجم باورنکردنی، راه دیگری غیر از این داستان‌ها نبود. برای خواننده‌هایش تا همین امروز، او در دو واژه‌ی ساده با فونت نستعلیق خلاصه می‌شود؛ «ذبیح‌الله منصوری»

آکس به آکس

دی ۱۳۹۲

خاطرات یک مهندس مکانیک

مهندس‌ها هم مثل شاغلان هر حرفه‌ی دیگر، علاقه یا حتی احتیاج به زبان خاصی دارند تا هر کس از گرد راه رسید، همان اول بسم‌الله نفهمد از چه می‌گویند و راجع به چه‌چیزی حرف می‌زنند. زبان‌شان البته برخلاف قصاب‌ها یا کله‌پاچه‌ای‌ها یا حمامی‌ها، زبان خیلی پیچیده و غریبی نیست.

بست سلر

آذر ۱۳۹۲

فهیمه رحیمی؛ زندگی یک پدیده

بعضي وقت‌ها كه به‌اش مي‌گفتيم: «اين‌طوري بنويس.» مي‌گفت: «نمي‌شه، نمي‌خواد.» مي‌گفتيم: «كي نمي‌خواد؟» مي‌گفت: «شما نمي‌دونيد، خود شخصيت نمي‌خواد.»