۱۳۶۸، تهران. فیلم‌ساز. برنده‌ی جایزه‌ی اول فیلم‌های کوتاه سینه‌فونداسیون از جشنواره‌ی فیلم کن برای فیلم «سوزن» (۲۰۱۲) و جایزه‌ی بهترین فیلم‌نامه‌ی چهارمین جشن مستقل فیلم کوتاه سینمای ایران برای فیلم «رها» (۱۳۹۰). فیلم کوتاه «بچه وقتی بچه بود» اثر دیگر او است.

دی ۱۳۹۴

اگر قرار بود از تابستانى كه گذشت یك عكس یادگارىِ درست بگیریم، باید «ز»، «ى» و «و» را مى‌نشاندیم كنار هم. ازشان مى‌خواستیم بازوها و پاها و گردن‌هایشان را در زاویه‌ى نمایش زخم‌هایشان بگردانند، و تكه‌هاى چرخ و میله‌هاى غُرشده را مى‌كاشتیم اینجا و آنجا، اطراف صحنه… یك كوبیسم طبیعى! آن‌ها شكل «سه زن» پیكاسواند؛ فقط جاى نقاشى، سانحه است.

بچه وقتي كه بچه بود نمي‌دانست كه بچه است

اردیبهشت ۱۳۹۴

طبق قواعد روان‌كاوىِ غربى، من بايد از نوعى «اختلال اضطراب» رنج ببرم كه زندگى در سرمايه‌دارىِ آمريكايى براى بسيارى پيش مى‌آورد. شايد هم قاطى شده با كمى افسردگى و وسواس فكرى كه افكارِ بد را تشديد مى‌كنند. اما طبق روايت ادبى‌اى كه از زندگى‌ام دارم، فكر كنم اتفاق ديگرى افتاده؛ ساده و ترسناك: بچه ديگر بچه نيست.