عكس‌ها | Stefan Ruiz

مهر ۱۳۹۵

لارا گیج شده بود. چرا خورخه خودش را شخصِ دیگری جا می‌زد؟ فکر کرد شاید دلش نمی‌خواهد کسی بفهمد که شغل دیگری دارد، آن هم این‌مدلی، با پیشبند خونی و کلاه سفید. جنت اصرار داشت که لارا اشتباه می‌کند اما لارا قانع نمی‌شد. پذیرفتن این‌که خورخه دارد نقش کس دیگری را بازی می‌کند برایش راحت‌تر از این بود که قبول کند ممکن است دو نفر این‌قدر شبیه هم باشند.

68-YekEtefagh-Pishkhaan

مرداد ۱۳۹۵

چند قاب از شطرنج‌بازان کوچک

یک تقسیم‌بندی كلي که به‌قطع شطرنج جزو آن نیست. نه در آن خبری از سرعت است نه برآمده شدن عضلات. همه‌چيز در سكون است و همين از بيرون شطرنج را براي خيلي‌ها خسته‌کننده‌ترین ورزش جهان مي‌كند. ورزشي كه استاديوم و تماشاچي ندارد.

67-YekEtefagh-Pishkhaan

تير ۱۳۹۵

روا‌یت اهالی جز‌یره‌‌ی هنگام از سقوط ایرباس ۶۵۵

می‌گویند مرگ در آسمان بهترین مرگ است. قبل از اینکه بدانی چه شده یا بر اثر برخورد موشک، یا بر اثر اختلاف فشار هوای درون و بیرون آن‌قدر سریع می‌میری که هیچ‌چیز حس نمی‌کنی.

خانه‌‌هاي خالي خرمشهر در زمان جنگ | بهمن جلالي

خرداد ۱۳۹۵

روایتی از مقاومت تکاوران نیروی دریایی در خرمشهر

می‌گوید در روزهای خیلی سختی با هم بوده‌ایم؛ در جنگ. و عاطفه‌مان در صلح از بین نمی‌رود. می‌گوید رابطه‌مان ناگسستنی است. پایداری محبت ایجاد می‌کند. می‌گوید خون همه‌ی ما با هم در خرمشهر ریخته شده.

افشين شاهرودي

اسفند ۱۳۹۴ و فروردین ۱۳۹۵

نوروز در تاجیکستان

تاجيك‌ها عاشق جشن نوروزند. شاید برای این است که در طول هفتاد سال تسلط کمونیست‌ها بر کشورشان، اجازه نداشته‌اند بهار را جشن بگیرند. کمونیست‌ها خط‌شان را عوض کرده‌اند، تاریخ‌شان را هم اما عشق‌شان به بهار را نتوانسته‌اند کم کنند. جشني که نه یواشکی و در خانه‌ها، که در تمام شهر برگزار می‌شود. به علنی‌ترین شکل ممکن، به تلافی هفتادسال پنهان‌کاری. همه از خانه‌ها بیرون می‌آیند و مثل خانواده‌ای بزرگ، پنج روز تمام، بهار را با موسیقی و پایکوبی جشن می‌گیرند.

پلیس در حال راهنمایی ماشین‌ها، خیابان فلیت لندن، دسامبر 1

بهمن ۱۳۹۴

چند روایت‌ از مه‌دود ۱۹۵۲ لندن

لندني‌ها با مه و حتي مه‌دود غريبه نبودند و سال‌ها بود كه عملا هيچ زمستاني بدون ابرهاي غبارآلودِ سرگردان نمي‌گذشت، اما اين بار ماجرا فرق داشت.

63-YekEtefagh-Pishkhaan

بهمن ۱۳۹۴

روایت‌هایی از اعتصاب شرکت ‌نفتی‌های جزیره‌ی خارک ، در ماه‌های منتهی به انقلاب اسلامی

شهریور ۱۳۵۷ اوضاع خیلی به‌هم ریخته بود. ما در خارک و روی سکوهای نفتی دست‌مان از مبارزه در شهرهای بزرگ کوتاه بود.

راهپيمايي مردمي 19 بهمن57

بهمن ۱۳۹۴

چند قاب از روزهای انقلاب اسلامی

انقلاب مال آدم‌هاست. مال جمع آدم‌ها. مال حضورشان در کنار هم. در عکس‌های انقلاب معمولا هویت جمعی آدم‌ها ثبت شده.

Ryan Field

آذر ۱۳۹۴

روایتی از بزرگ‌ترین سانحه‌ی اتمی غیرنظامی جهان

…ما تازه ازدواج کرده بودیم. هنوز وقتی بیرون قدم می‌زدیم و حتی وقتی به مغازه‌ای می‌رفتیم، دست همدیگر را می‌گرفتیم. به او می‌گفتم: «دوستت دارم» ولی هنوز نمی‌دانستم چقدر دوستش دارم… اصلا تصوری نداشتم… ما در خوابگاه ایستگاه آتش‌نشانی که او در آن کار می‌کرد، زندگی می‌کردیم.

59-1Etefagh-Pishkhaan

مهر ۱۳۹۴

هر چند سال هم که بگذرد، هر چند دهه، جوان‌های توی قاب‌های قدیمی عکس،‌ همچنان سرحال و سرزنده‌اند. اگر آن روز خندیده باشند، تمام سال‌های بعد را می‌خندند. اگر گریه کرده باشند، گریه می‌کنند. عکس، آدم‌ها را توی قاب محبوس می‌کند و به همراه‌شان چشم‌ها و نگاه‌ها و حس و حال‌ها را. آدم‌های عکس انگار در زمان جادو شده‌اند و نیاز به کسی دارند تا این جادو را باطل کند و آن‌ها را از اسارت تصویر بیرون بیاورد و در امروز جاری کند.